overdenking overdenking
Elke maand schrijft een kerkraadslid een overdenking: 



De zon
Als u dit leest zit ik waarschijnlijk in “Hintergarten”. Het is hoogzomer en heerlijk om buiten in je achtertuin te zijn en te genieten van de warmte, de zon en de mooie kleuren in de tuin.
Als de zon schijnt voelt het leven net iets anders aan. We warmen onszelf aan de stralen van de zon. De één trekt erop uit, de ander maakt een wandeling en weer een ander zit rustig in de achtertuin. De stralende zon opent je ogen voor de wereld om je heen, voor al het mooie van Gods schepping. 
Wellicht kent u dat prachtige lied: Tienduizend redenen.

De zon komt op, maakt de morgen wakker;
mijn dag begint met een lied voor U.
Heer, wat er ook gebeurt en wat mij mag overkomen,
laat mij nog zingen als de avond valt.

En toch is er één maar, want in de zon is het leven niet altijd zonnig. In de stralende zon kan het pikkedonker zijn. Ik denk aan de situatie in Syrië en Wit Rusland, waar zo velen nog worden bedreigd. Ik denk aan rampen die de wereld teisteren. Ik denk aan rampen in het klein die gezinnen of enkelingen treffen, het bericht van een ernstige ziekte. Terwijl de zonnestralen je huid verwarmen kan het leven ijskoud aanvoelen. De zon maakt wel bruin, maar niet zalig. 
En daarom is het goed dat er nog een andere warmtebron is: de Zonne der gerechtigheid, het Licht der wereld: Jezus Christus. Dit licht heeft wél iets te zeggen over de donkere kanten van het leven. Het heeft iets te zeggen over ziekte en zonde, over nood en dood. Hij heeft het immers allemaal doorstaan. Hij heeft het allemaal overwonnen. Op Pasen is dat gebeurd, toen Hij het graf verliet. Hij, hét Licht der wereld brengt licht in je leven. Misschien merk je het niet meteen, maar het vertrouwen dat Hij er is geeft je hopelijk ten diepste rust. Hij is sterker dan ziekte, zonde en dood. Ik hoop dat wij elkaar in de Hervormde Gemeente Heukelum veel licht en warmte mogen bieden! En bovenal hoop ik dat u dat warme licht van Jezus Christus mag voelen. Dat Hij uw leven verlicht en dat u nog mag zingen als de avond valt zoals Gezang 280 uit de Hervormde bundel het zo mooi verwoordt: 

‘k Wil U, o God, mijn dank betalen,
U prijzen in mijn avondlied.
Het zonlicht moge nederdalen,
maar Gij, mijn Licht, begeeft mij niet.

Met een hartelijke groet,
Jan Veltrop

terug